آسمان آرزو هایش را 

دیوار کشیدن 
چهار سوی قدم هایش را 

سکوت را 
حلق آویزش کردند 

و آه را 
بر سینه اش نشانه کرفتند 

گر چه عطر گل را 
از فصل هایش ربودند 

اما ابرها 
بی دریغ می باریدند 

هنوز 
نفس هایش گرم بود 

چون پرنده 
به عشق پرواز 

هنوز زنده بود ! 



فیروزه کاسانی